Seksuologia Kliniczna - Studia Podyplomowe w Warszawie

studia podyplomowe
Seksuologia Kliniczna

Ukończenie studiów umożliwia ubieganie się o Certyfikat Seksuologa Klinicznego. Opiekunem merytorycznym  studiów jest prof. dr hab. Zbigniew Lew-Starowicz.

Zapraszamy na edycję jesienną! Rekrutacja trwa do 15 września 2020 r.

Szybka i łatwa rekrutacja on-line.

Wystarczą cztery proste kroki, aby zapisać się na studia. Po wypełnieniu krótkiego formularza miejsce na studiach zostaje zarezerwowane. Wystarczy już tylko złożyć wymagane dokumenty. Zapraszamy!

Program

Program studiów został zatwierdzony przez Polskie Towarzystwo Seksuologiczne.

A. Postawienie diagnozy klinicznej lub opis problemu seksualnego:
  • wywiad seksuologiczny (opis problemu seksualnego przez pacjenta, opis problemu przez partnera seksualnego pacjenta, wywiad dotyczący popędu seksualnego oraz podniecenia seksualnego, wywiad dotyczący orgazmu, aktywności seksualnej, preferencji seksualnych, a także tożsamości płciowej),
  • bezpośrednia obserwacja zachowania seksualnego pacjenta (bezpośrednia obserwacja przez terapeutę, analiza materiały nagranego na taśmę video),
  • badania kwestionariuszowe (kwestionariusz do badania seksualności mężczyzn-KSM, kobiet-KSK, kwestionariusz do badania transseksualizmu oraz inne, własny pisemny raport pacjenta, zapoznanie się z dostępną dokumentacją medyczną, psychologiczną lub inna dotyczącą diagnozowanego pacjenta, badania fizykalne).
B. Ustalenie etiologii zaburzenia (diagnostyka różnicowa psychogennych i objawowych zaburzeń seksualnych):
  • wywiad psychospołeczny (dom rodzinny, rozwój psychospołeczny, rozwój seksualny, doświadczenie seksualne, związki partnerskie, małżeństwa, aktywność seksualna),
  • badania testowe (MMPO, testy projekcyjne(TAT, Rorshach), skala depresji Becka oraz inne),
  • obserwacja psychologiczna,
  • diagnostyka medyczna (wywiad lekarski, badania fizykalne, inne specjalistyczne konsultacje, badana laboratoryjne, badania dodatkowe),
  • diagnostyka specyficznie seksuologiczna.
C. Propozycja wybranej metody leczenia.
A. Klasyfikacja zaburzeń seksualnych w ICD-10 i DSM IV.
B. Rozwój psychoseksualny człowieka.
C. Etiopatogeneza zaburzeń seksualnych - czynniki predysponujące do zaburzeń seksualnych.
D. Zaburzenia seksualne organiczne a zaburzenia czynnościowe:
  • obraz kliniczny,
  • objawy świadczące o danym rodzaju zaburzenia,
  • odmienne sposoby leczenia.
E. Zaburzenia seksualne kobiet i mężczyzn, zaburzenia diadyczne :
  • zaburzenia pożądania,
  • podniecenia i orgazmu,
  • zaburzenia wiążące się z bólem.
F. Zaburzenia preferencji seksualnych-parafilie:
  • fetyszyzm,
  • transwestytyzm,
  • ekshibicjonizm,
  • oglądactwo,
  • pedofilia,
  • sadomasochizm,
  • zoofilia,
  • nekrofilia.
A. Omówienie najczęstszych zaburzeń seksualnych i ich przyczyn:
  • zaburzenia somatyczne,
  • zaburzenia psychiczne,
  • zaburzenia psychosomatyczne u kobiet i u mężczyzn.
B. Metody psychoterapeutyczne w leczeniu zaburzeń seksualnych:
  • psychoterapia wspierająca,
  • psychoterapia związana z zachowanie (behawioralna),
  • psychoterapia pary (systemowa),
  • programy terapii partnerskiej,
  • terapia indywidualna (techniki werbalne, metody behawioralne, ćwiczenia poznawania własnego ciała).
A. Kobiecość i męskość – w ujęciu: biologicznym, kulturowym, psychologicznym.
B. Uprzedzenia i stereotypy związane z płcią.
C. Zmiany w pojmowaniu płciowości we współczesnej kulturze popularnej:
  • prezentacje kobiecości/męskości w filmie, reklamie, modzie, czasopismach, zabawkach.
D. Zaburzenia w kształtowaniu tożsamości współczesnych kobiet i mężczyzn.
E. Specyfika wychowania chłopców i dziewcząt.
F. Zagrożenia rozwoju wynikające wzorców kultury masowej.
G. Choroby somatyczne a płeć.
A. Podstawowe terminy psychofizjologii seksualnej:
  • potencja,
  • pobudliwość,
  • podniecenie seksualne.
B. Modele ludzkiej seksualności: model hydrauliczny vs model ekologiczny.
C. Interakcja determinant biologicznych, psychologicznych i społecznych jako system warunkujący funkcjonowanie seksualne człowieka.
D. Mechanizmy pobudzania seksualnego:
  • rodzaje,
  • zasady działania,
  • cel biologiczny.
E. Mechanizm stopniowania i kumulowania napięć.
F. Mechanizm skokowego wzrostu napięcia.
G. Mechanizm wprawy.
H. Mechanizm nowości.
I. Mechanizmy neuroendokrynne: wpływ hormonów na wzorce zachowania seksualnego. Różnice wzorców zachowań kobiet i mężczyzn. Różnice wpływu czynności  hormonalnej na seksualność w ciągu życia jednostki.
J. Zmiany narządowe towarzyszące każdej z czterech faz reakcji.
K. Typowy sposób reagowania kobiet. Typowy sposób reagowania mężczyzn.
L. Specyfika reagowania kobiet w okresie ciąży i połogu.
A. Wybrane zagadnienia seksuologii kulturowej
B. Socjologia małżeństwa i rodziny
C. Seks a systemy etyczne i prawne
A. Współczesne małżeństwo – z perspektywy naukowej i społecznej
B. Poglądy na temat małżeństwa i funkcjonowania w związkach
C. Teorie i strategie doboru partnerów do związków interpersonalnych i małżeństwa.
D. Wspólne i indywidualne potrzeby partnerów.
E. Fazy rozwoju związków -podstawowe uwarunkowania jakości związku małżeńskiego(składniki miłości Sternberga, wg. Wojciszke).
F. Zasady funkcjonowania związków partnerskich, lęk przed małżeństwem.
G. Cykle życia w rodzinie a rozwój kryzysów w małżeństwie.
H. Problemy dezintegracji rodziny i małżeństwa(konflikty, rozwojowe i ponadnormatywne kryzysy, związki koluzyjne):
  • konflikty w związku interpersonalnym(specyfika przebiegu :emocje a przebieg konfliktu, percepcja konfliktu).Przyczyny niepowodzeń w związkach i małżeństwach,
  • kryzysy rozwojowe na płaszczyźnie rozwoju rodziny i małżeństwa: narzeczeństwo, wczesne małżeństwo, małżeństwo z jednym dzieckiem i z wieloma dziećmi, małżeństwo z dorastającymi i opuszczającymi dom dziećmi),
  • kryzysy ponadnormatywne oparte o patologiczne relacje i elementy przeniesień z rodzin generacyjnych(związki koluzyjne: narcystyczne, analno-sadystyczne, masochistyczne itp.),
  • rola choroby w parze małżeńskiej i związku,
  • transgeneracyjne przekazy i mity rodzinne –ich rola w patologii związku (praca na genogrami),
  • problematyka rozwodu(fazy i specyfika rozwoju i zróżnicowania świata emocji u partnerów w przebiegu różnych faz rozpadu i rozwodu pary małżeńskiej).Praca nad rodziną i problematyka funkcjonowania w roli rodzicielskiej,
  • pomoc psychologiczna rodzinie –wybrane elementy psychoterapii systemowej rodzin(wprowadzenie do systemowego rozumienia rodziny, główne założenia w nawiązaniu do teorii systemów, podstawowe techniki ,pytania cyrkularne, omówienie cykli życia rodziny .Podstawy metody genogramu rodziny.
I. Diagnoza i terapia pary małżeńskiej:
  • diagnoza pary na podstawie sygnalizowanego przez jej partnerów problemu,
  • diagnoza psychometryczna pary małżeńskiej,
  • zasadność stosowania terapii małżeńskiej(wskazania i przeciwwskazania,
  • powszechne błędy w prowadzeniu terapii małżeństw,
  • przebieg procesu terapeutycznego w terapii pary małżeńskiej – podejścia teoretyczne modelujące stosowane strategie i interwencje terapeutyczne,
  • pierwsza rozmowa z rodziną i parą(główne zasady, przebieg i interwencje psychologiczne),
  • opór jako zjawisko psychologiczne obecne w terapii pary.
A. Zaburzenia lękowe a seksualne:
  • przyczyny,
  • diagnoza,
  • metody pracy.
B. Sformułowanie przypadku w podejściu poznawczo-behawioralnych.
C. Studium przypadku w innych podejściach psychoterapeutycznych.
D. Plan terapii.
E. Rozmowa ze słuchaczami (Dzielenie się indywidualnym doświadczeniem w własnej praktyce).
F. Terapia indywidualna a praca z parą.
G. Współwystępowanie zaburzeń seksualnych z innymi zaburzeniami psychicznymi: prawidłowa diagnoza i sposoby leczenia.
A. Czynniki determinujące postawy i zachowania seksualne.
B. Zasoby własne a podejmowanie ról społecznych.
C. Świadomość znaczenia doświadczeń traumatyzujących na rozwój psychoseksualny.
D. Różnice motywów podejmowania zachowań seksualnych.
E. Wpływ rozwoju psychoseksualnego na funkcjonowanie seksualne w życiu dorosłym.
Mając na uwadze indywidualne podejścia do słuchaczy zastrzegamy prawo do wprowadzania zmian programowych stosowanie do profilu zawodowego słuchaczy ich przygotowania merytorycznego oraz zainteresowań, a zmiany mogą dotyczyć max. 20% treści programowych.